Na de zomer is het weer ontgroeningstijd voor de studentenverenigingen. Ongetwijfeld zijn we in september weer collectief 'geschokt en ontdaan'. Over studenten die... onderkoeld raken, op een bangalijst staan, door slachtafval kruipen, hun eigen kots eten, levende goudvissen doorslikken, sperma emmers genoemd- en als het tegenzit ook zo gebruikt worden, met dubieuze consent ontmaagd worden op een bar, een vrouw en publique moeten nemen om te laten zien dat ze geen vuile flikker zijn, schoenen likken, uitgescholden worden, plots snel aan de coke raken, in coma op de schaarse spoedeisende hulp liggen, bespot worden om net teer ontluikende volwassen persoonlijkheid, te veel geld uitgeven in hun eerste jaar door verplichte aanwezigheid op de societeitsborrels, uit de kom getrokken schouders door het brassen, een abortus moeten ondergaan waarvan ze zich de oorzaak niet eens herinneren, in een put verzuipen als enige feut met een kleurtje, ondergekakte daklozen, belaagde homo's in de binnenstad, selfies met je piemel uit je broek naast Thierry, hun eerste studiejaar niet halen omdat ze burn out zijn door het feesten, niks mogen filmen omdat hun ouders en journalisten het niet mogen zien.
En het bijzondere is: we weten elk jaar dat het eraan komt en we wachten het af en kijken er naar. Op dit moment zijn er groepjes 22-jarigen bezig om draaiboeken te maken waarin ze proberen om het nog goorder, vernederender, seksistischer, explicieter, zwaarder, te maken dan het vorige jaar en zich tóch te houden aan de protocollen van de alumnicommissies, task-forces, universiteitsbesturen, werkgroepen, experts, ad hoc aangestelde toezichthouders.
